dinsdag 4 december 2012

Afrikaans of Nederlands???


Met het verhuizen naar een ander land hoort natuurlijk ook het leren van een nieuwe taal.

Gelukkig voor mij is Afrikaans de makkelijkste taal die een Nederlander ooit kan leren., dit omdat Afrikaans meer is als een soort kinder-Nederlands.

Zie hier Afrikaans in 3 stappen.

  1. Vergeet al u vervoegingen, Afrikaners doen niet aan werkwoordvervoegingen. Ek is, Jy is, Ons is en Almal is.
  2. Dubbele ontkenning is onmisbaar. Jy kan hom nie mis nie!
  3. Wees erg beschrijvend.

Hoewel dit allemaal makkelijk lijkt, zijn dit natuurlijk de basis principes en komt er ook wel een stukje uitspraak en hier en daar een raar woordje aan te pas. Nu ik de taal eenmaal onder de knie heb, is het voor mij erg leuk om Nederlandse bezoekers Afrikaans te horen praten.

Zo wordt voor onze barman, die van Zimbabwe afkomt, vaak gevraagd of hij ook Afrikaans spreekt. Zodra hij antwoord dat hij een “Bietjie (uitgesproken als een biekie) spreek” wordt hij direct gecorrigeerd door deze Hollander die hem uitlegt alsof hij tegen een geestelijk achtergesteld persoon praat dat het toch echt “een BEEEETJE spreekT” is.

In plat Nederlands ouwenhoeren ze verder tegen hem tot de barman met een groot vraagteken boven zn kop naar mij kijkt. Alsof ik vers op m’n achterhoofd ben gedonderd doe ik of ik er niks van begrijp en hoop dat niet één van mijn collega’s zal vertellen dat ik ook uit Hollandia kom.

Diep geërgerd gaat Professor Kaaskop der Afrikaanse taal over op het Engels met overdreven correcte uitspraak en vraagt voor een Gin and Tonic WHITHF  lemon. Opgelucht dat hij zijn gasten nu eindelijk kan verstaan begint mijn collega ijverig aan de drankjes.

In het Nederlands wordt er snel geconcludeerd dat deze meneer waarschijnlijk dan geen opleiding heeft gevolgd en hem daarom niet zal begrijpen.

Met veel moeite hou ik mijn mond dicht. Want zelfs Wikipedia kan deze kaaskop leren dat er in dit land officiële talen gesproken worden plus ongeveer 7 onofficiële talen en in Zimbabwe twee andere talen gesproken worden.

De volgende dag krijg ik de eer om Doctorandus Afrikanus en zijn metgezellen op tour te nemen. Na een moeilijk stil begin van de tour besluit ik de vraag maar in te gooien of ze uit Nederland komen om gezamenlijk tot de conclusie te komen dat het “o zo leuk is zo laat te ontdekken dat we allemaal Nederlanders zijn”.

Nu zal ik eerlijk zijn en bekennen dat Nederlands praten een beetje stroef verloopt wanneer je in het dagelijks leven Afrikaans en Engels spreekt. Gelukkig komt minister der Nederlandse en Afrikaanse taalkunde daar ook vrij snel achter en wordt er dit keer in mijn gezicht geconcludeerd dat “het ABN bij mij ondertussen ver te zoeken”.

Nou beste president woordenboek: Kyk n bietjie in die rondte, ons is in Afrika, hierso kort ons nie ABN nie, ons praat Afrikaans!

vrijdag 16 november 2012

Vandaag is groen


Om de een of andere reden doet de muziek van Paul de Leeuw mij atijd denken aan de vakanties in Frankrijk toen ik nog een ondeugend klein kind was.

En specifiek aan het tennistoernooi waar mijn grote zus aan mee mocht doen, maar waar ik nog te klein voor was.

Gelukkig mocht ik wel samen met mn moeder en Anette (een vakantie kennis die mijn ouders ontmoet hebben omdat ik als kleine hummel besloot elke tent in te lopen met de woorden “Mag ik even in jullie tent kijken?”) met behulp van waterflessen en aluminium folie de wedstrijdbekers mocht maken. Tenminste als ik de tijd vond tussen het hutten bouwen en mijn tent onderzoek.

De muziek doet me denken aan mn eerste vakantieliefde, die dit 6jarige hummeltje waarschijnlijk nooit zal herinneren maar onopgemerkt door eenzelfde kabouter voor eeuwig vastgelegd is op haar eerste wegwerpcamera.

Terug ter zake. De laatste tijd speelt steeds vaker het nummer van Paul de Leeuw “Het gras zal altijd groener zijn”.

Sinds kort heb ik de echte betekenis daarvan uitgevonden.

Pas nu mis ik het kikkerlandje met de o zo verschrikkelijke politiek.

Pas nu waardeer ik de schoonheid van de natuur.

Pas nu mis ik de kou en de sneeuw.

Pas nu waardeer ik de (te veel) politie op straat.

Pas nu weet ik hoe mooi bergen kunnen zijn.

Pas nu mis ik de kersttijd met de familie enorm.

Pas nu wordt ik gelukkig van de regen.

Pas nu weet ik niet meer aan welke kant van de heuvel ik beter af ben.

donderdag 15 november 2012

Groen als Shrek


Jaloezie,

Het is één van de zeven zonden en één waar iedereen wel mee te maken krijgt.

Er zijn al ontelbare ruzies geweest door mooie mensen van het andere geslacht en zolang er relaties zijn zullen ze er altijd blijven.

 

Zo ook in de mijne, nou heb ik het voordeel dat ik tegenwoordig in the middle of no where woon. Bovendien hebben wij besloten om de plaatselijke lodge-bar geheel te vermijden gezien de rekening aan het einde van de maand.

Voor mij geen wilde weekend avonden waar de ene dronken trien na de andere zich om mijn man slingert in de club.

Maar het gevaar schuilt in elk klein hoekje en zo ook hier in the middle of the bush.

Maandelijks krijgen wij een buslading van ongeveer 20 dames en misschien 1 of 2 mannen (die of meegesleurd zijn door vrouwlief, of verdwaald zijn of gewoon verdomde slim) in onze wildernis afgeleverd. Namelijk onze vrijwilligers.

Nou zul je mij niet zo snel horen klagen over de vrijwilligers. Ik zou niet weten hoe we ooit deze plek draaiende moeten houden zonder ze en bovendien was ik er zelf één.

Maar veel van onze vrijwilligers worden bevangen door het befaamde virus; Bushfever of rangerkoorts.

Zelf wil ik graag geloven dat mijn inmiddels huwelijk voorkwam uit een connectie tussen twee personen die voor elkaar gemaakt waren en vooral niks te doen heeft gehad met dit gevreesde virus. Hoewel de eerste kriebels natuurlijk enorm versterkt werden door deze stoere wilde Bush survivor image wat deze mannen met zich meedragen. Maar dit terzijde.

Binnen de eerste vijf minuten van de aanwezigheid van deze dames wordt elk mannelijk object binnen de 250 hectare van top tot teen gescand voor een mogelijke vakantie fling.

En natuurlijk is het (niet alleen) voor de vrijgezelle werknemers een eer om de nieuwe buslading te ontvangen en te scannen.

Het is voor ons “bushbabies” een prachtig tafereel om te aanschouwen en daarna het nieuws te breken welke van de stoere rangers buiten dienst zijn. Maar natuurlijk zijn er voldoende vrouwen die zich door geen enkel relatie stadium (verliefd, verloofd, getrouwd) uit het veld laten staan.

Terwijl de Rangers (de mannen) dagelijks met deze gewillige kippen aan het werk zijn zitten de Bushbabies (vrouwen) opgescheept met de ladingen gasten die hier dagelijks de poorten binnen komen. En kijken wij uit onze ooghoeken toe hoe onze mannen er met een stuk of 10 dames van kaliber Doutzen Kruz tot Susan Boyle erop uit gaan.

Deze maand hebben wij een paar prachtige exemplaren ertussen zitten. En zowaar heeft de exacte kopie van Angelina Jolie mijn man gekozen om haar bos trofee te maken. Dagelijks wisselt ze van haar taken om (bh loos) zo dicht mogelijk langs hem te staan.

Manlief is gelukkig te naïef om zelfs meeste wanhopige versierpoging te zien en daarnaast totaal niet onder de indruk van het kleine anorexia lijfje en botoxlipjes van onze Lara Croft.

Ik moet waarschijnlijk voorzichtiger zijn voor de liefdes relaties die hij ontwikkelt met zijn leeuwenliefdes dan onze Europese krolse katten. Waarbij de laatste mij niet meer zoveel storen, de enige wie langs hem slaapt vanavond ben ik.

Gelukkig komt er zo nou en dan een verdwaald model zoals Jake Hall op tour, die de rollen vliegensvlug weer omdraait!

maandag 8 oktober 2012


Voor de laatste twee en een half jaar werk ik met de mooiste dieren,

 

Van baby

Naar peuter,
 

 

Naar stoute tiener,
 

 

 
Tot prachtige volwassenen,


 

Met grappige momenten,


 

De liefste knuffels,

 

Pijnlijke wonden,

 

 

De mooiste nieuwgeboren baby’s,

 

En soms,

De pijnlijkste momenten…

Voor mij dan.

Want hoe mooi deze dieren ook zijn, als ze kwaad zijn,

Bijten ze!

vrijdag 5 oktober 2012

Afstuderen


Ik wordt wakker met een aanhoudend gevoel van paniek.

Alweer heb ik het niet gehaald.

Het voelt als 2 uur geleden sinds ik het telefoontje heb gekregen.

Ik moest ook gewoon die ene opdracht afgemaakt hebben.

Had ik maar beter mijn best gedaan en al die energie erin gestoken.

Nu kan ik pas over 5 maanden afstuderen.

Ik kan niet ophouden met huilen.

 

Het is ondertussen drie jaar geleden dat ik ben afgestudeerd. En nog steeds krijg ik een paar keer per maand dezelfde droom. De droom dat ik een telefoontje krijg dat ik niet af kan studeren.

De eerste keer dat ik deze droom had duurde me het zeker 15 minuten na het wakker worden dat ik al een flinke tijd klaar ben met mijn studies. Maar nog elke keer duurt het een paar minuten na het wakker worden om te realiseren dat ik toch echt bezig ben om te dromen.

Ik vraag me nog steeds af wat die droom betekend?

Hunker ik van binnen om meer te leren? Mezelf verder te ontwikkelen?

Of is het eigenlijk omdat ik weet dat ik met een beetje meer moeite veel beter af kon studeren?

Misschien gaat het over iets heel anders en is de opdracht dat ik weer wat woorden op papier (of computer) moet zetten.

 

Maar 1 ding is zeker,

In drie jaar is mijn leven FLINK veranderd.

En ik zal jullie één ding vertellen: ik zou deze drie jaar voor een goud, of afstudeer opdracht, willen missen.

donderdag 4 oktober 2012

Technische Error

Dit is niet opeens mijn eerste blog, maar wegens aanhoudende technische problemen ben ik overgegaan naar een andere website..
Voor mijn vorige stukken gluur op:



www.Sjelle.web-log.nl