Als een soort ninja verwissel ik de zender zodra ik erachter kom dat hello goodbye op tv is.
Niet omdat ik dit nou zon mega slecht programma vind, maar omdat ik het gewoonweg niet aankan om het te zien.
Ik heb een hekel aan vliegvelden,
Vliegvelden betekenen bij mij eigenlijk alleen maar verdriet.
95% van de keren dat ik op het vliegveld kom betekend het afscheid nemen.
Weg gaan en mensen achterlaten.
Binnekort zit er weer zo 'n verschrikkelijk moment aan te komen.
Ik ga weer terug naar Afrika.
Ik denk dat het moeilijk is om te begrijpen hoe het voelt.
Ze kennen me of hier of daar.
Ik heb hier al mijn familie en al mijn vrienden.
Maar daar heb ik iets wat ik hier nooit zou kunnen hebben,
En misschien kan ik iets opbouwen om van te dromen.
Het is een verdeeldheid die ik voel.
Waar ik nu ben wil ik blijven, bij mijn familie en vrienden. Waar ik vrij over straat kan lopen, op een terras kan ploffen zodra de eerste zonnestraal zich laat zien, de stad ingaan om wijntjes te drinken en terug te rollen en me helemaal te laten gaan tijdens een concert. Of gewoon lekker met de familie op de bank tv kijken.
Maar er wordt niet voor niets gesproken over de Africa bug. Want die bijt je en kruipt onder je vel, en eruit krijg je hem niet meer.
Ik ben verliefd op het land. En verliefd op alle mooie dieren waar ik mee mag werken.
Maar binnenkort word ik weer met mijn neus keihard op de feiten gedrukt.
Er is geen en en.
Er is alleen maar een of.
En vaak genoeg vraag ik me af waar ik aan begonnen ben, maar ik sta er al keihard midden in.
Ik wil niemand pijn doen en niemand verliezen. Ik wil niet hoeven kiezen.
Ik hou van niemand minder of meer...
Ik kies dus gewoon niet tussen wie.
Ik kies alleen tussen waar.
woensdag 20 maart 2013
donderdag 31 januari 2013
Het gras zal altijd groener zijn, Prt 2
Ik ben alweer een maand in Nederland..
En zoals ik al eerder zei het gras zal altijd groener zijn aan de andere kant van de heuvel, of in mijn geval 9000 km verder. Ik vindt het fijn hier tussen het groene gras, een beetje koud zo af en toe maar krijg veel warmte van allemaal lieve familie en vrienden dus die kou kan ik wel overleven..
Het aanpassen gaat makkelijker dan verwacht, ik ben nog geen wandelend ijsklontje en bovendien ben ik nog in staat een dienblad recht te houden.
Eten eigenlijk liever vreten ben ik ook niet verleerd en kan ik eindelijk weer eens van weekenden genieten.
Zelfs al in de sneeuw mogen spelen en al veel meer leuke dingen kunnen doen.
Dus zoals ik al zei: Ik vind het fijn hier tussen het groene gras.
En toch kijk ik ook weer terug naar de andere kant van de heuvel..
Want daar staat een heeel bijzonder groen grassprietje...
Eén die me altijd vasthoud als ik ga slapen,
Eén die ik heel erg mis,
Eén die gelukkig binnen 15 dagen aan deze kant van de heuvel komt kijken,
Eén waartegen ik al bijna een jaar geleden "I do" zei.
Eén die gewoon bij mij hoort in welk grasveld we ook spelen.
En zoals ik al eerder zei het gras zal altijd groener zijn aan de andere kant van de heuvel, of in mijn geval 9000 km verder. Ik vindt het fijn hier tussen het groene gras, een beetje koud zo af en toe maar krijg veel warmte van allemaal lieve familie en vrienden dus die kou kan ik wel overleven..
Het aanpassen gaat makkelijker dan verwacht, ik ben nog geen wandelend ijsklontje en bovendien ben ik nog in staat een dienblad recht te houden.
Eten eigenlijk liever vreten ben ik ook niet verleerd en kan ik eindelijk weer eens van weekenden genieten.
Zelfs al in de sneeuw mogen spelen en al veel meer leuke dingen kunnen doen.
Dus zoals ik al zei: Ik vind het fijn hier tussen het groene gras.
En toch kijk ik ook weer terug naar de andere kant van de heuvel..
Want daar staat een heeel bijzonder groen grassprietje...
Eén die me altijd vasthoud als ik ga slapen,
Eén die ik heel erg mis,
Eén die gelukkig binnen 15 dagen aan deze kant van de heuvel komt kijken,
Eén waartegen ik al bijna een jaar geleden "I do" zei.
Eén die gewoon bij mij hoort in welk grasveld we ook spelen.
Abonneren op:
Posts (Atom)